Salvador

Salvador

Omschrijving

Ook al is Salvador de derde grootste Braziliaanse stad, er woont nauwelijks de helft van het aantal mensen in Rio. Het is er veel properder, kleurrijker en vooral rustiger. De grote contrasten, typisch voor Brazilië, bestaan hier vooral in het verschil tussen het oude en het nieuwe gedeelte van Salvador, ruw weg omschreven als Cidade Alta en Cidade Baixa met een gemiddeld hoogteverschil van 85 meter. Het nieuwere gedeelte van Salvador is stilaan geëvolueerd naar een moderne stad gekenmerkt door opvallend gekleurde en fraaie moderne buildings met genoeg ruimte ertussen zodat de frisse zeebries de stad vrij kan houden van pollutie, iets wat ook de tropische warmte wat draaglijker maakt. Het oude historische centrum heet “Pelourinho” en is echt de moeite waard om er een wandeling te maken.


Een zicht op Salvador vanuit de Baía de Todos os Santos

Bevolking

In Grande Salvador (região metropolitana) wonen 3.677.000 mensen, in de stad zelf wonen er 2.893.000 met 4.092 mensen per vierkante kilometer. Salvador ligt op 8 meter boven de zeespiegel. Inwoners van Salvador worden als “Soteropolitanos” bestempeld, afkomstig van het Griekse woord Soterópolis (stad + verlosser). Vroeger heette de stad gewoon Bahia, nu de naam van de staat waarvan Salvador de hoofdstad is. Ook de bijnamen “Capital da Alegria” (hoofdstad van de vreugde, omwille van de vele feesten zoals het karnaval) en “Roma Negra” (zwart Rome, omwille van het grote aantal zwarte inwoners) zijn niet ongebruikelijk.


Palácio Rio Branco


Pelourinho

Algemeen

Salvador beschikt over enkele populaire stranden waar het goed vertoeven is omwille van de altijd aangename temperatuur van het zeewater: Praia de Itapuá, Praia dos Artistas, Praia de Ondina en Praia do Porto da Barra zijn de bekendste. De wijk Pelourinho is een toeristische attractie, de naam van een belangrijk koloniaal plein in het centrum van de hoofdstad Salvador van de Braziliaanse deelstaat Bahia. Het was vroeger de plek waar slaven werden verhandeld en ook bestraft. Tegenwoordig is het een centrum van Afro-Braziliaanse cultuur en een belangrijke toeristische bestemming. De naam Pelourinho wordt ook wel gebruikt voor het gehele historische centrum van Salvador. Men kan er veel Afro-Braziliaanse muziek horen. Ook vindt er capoeira plaats. Het plein is ook een belangrijk centrum tijdens het carnaval. In Pelourinho bevindt zich de Kerk van Onze-Lieve-Vrouw van de Rozenkrans van de Zwarten (Igreja Nossa Senhora do Rosário dos Pretos). Deze kerk is vanaf 1704 gebouwd door een broederschap van slaven en vrije Afro-Brazilianen. Zij hebben hier bijna een eeuw over gedaan. Nog steeds is de kerk een belangrijk element in de geschiedenis van de Afro-Braziliaanse bevolking. In totaal zijn er welgeteld 365 katholieke kerken in Salvador, de bewoners zeggen dan ook graag dat er iedere dag in een jaar naar een andere kerk kan bezocht worden.


Praia dos Artistas


Praia de Ondina

Economie

Salvador is economisch het meest ontwikkeld in de staat Bahia. Landbouw komt er weinig aan te pas omdat er geen landbouwgronden zijn binnen de regio van de stad en randgebieden. De economie wordt er voornamelijk bepaald door de diensten sector (bijna 79%), de industrie is voor 21% verantwoordelijk van het lokale BNP. Het toerisme is een belangrijke bron van inkomsten.

Sociaal

Ondanks de rijkdom van Salvador die de stad op een van de hoogste niveaus brengt van alle Braziliaanse steden in het noord-oosten zijn er ook grote ongelijkheden. Ook in Salvador zijn favela’s, de inwoners gebruiken echter de omschrijving “bairro”. In sommige van die bairro’s staat de levensstandaard op Afrikaans peil, in andere delen van Salvador heerst er een Europese levensstandaard. Salvador mag als het centrum van de Afro-Braziliaanse cultuur beschouwd worden. De meerderheid van de bevolking is zwart of kleurling. Slechts 18% van de inwoners zijn blanken. Salvador is de stad met het grootste aantal Afrikaanse afstammelingen ter wereld.


Veel Afro-Brazilianen in Salvador

Toeristisch

Salvador is een belangrijke toeristische bestemming voor Brazilianen, maar ook voor internationale bezoekers. Enkel Rio de Janeiro scoort hoger bij deze laatsten. De combinatie van fraaie stranden, de fraaiheid van de architectuur, vele goede restaurants, het jaarlijkse karnaval, de zonsondergang over de Baía de Todos os Santos, muziek & theaters e.a. is bijzonder aantrekkelijk. Een bezoek aan de Mercado Modelo is een must, men vindt er tonnen artisanale spullen zoals berimbaus en andere souvenirs, een bijzonder kleurrijk spektakel. Het karnaval in Salvador wordt als een van de grootste ter wereld beschouwd en werd als dusdanig erkend door het Guinness Book of Records in 2004. Enkele voorname attracties op een rijtje: de Lacerda lift, Pelourinho, de kerk Nosso Senhor do Bonfim, het Palácio Rio Branco, de Farol da Barra en Itapuá, Parque das Dunas, Lagoa do Abaeté, Alto do Ondina, het museum van moderne kunst van Bahia, het fort van São Marcelo, de markt van São Joaquim, Solar do Unhão en het voetbalstadion Fonte Nova. Dit laatste werd gesloten nadat in november van vorig jaar zeven supporters om het leven kwamen door de instorting van een stuk van de tribune. Er zal nu een nieuw stadion gebouwd worden op dezelfde plaats met een capaciteit van 60.000 bezoekers.


De Farol da Itapuá


De Lacerda lift (links), de Mercado Modelo (rechts) en het fort van
São Marcelo (rechts boven de Mercado).


Solar do Unhão “by night”

Belangrijke data

1 januari: Processie van Senhor Bom Jesus dos Navegantes met fraaie ontschepingen in de Baía de Todos os Santos.
2 februari: Adepten van de Afrikaanse religie Candomblé huldigen de koningin van de zee Iemanjá, gesymboliseerd door een zeemeermin. Het feest vindt plaats aan de Rio Vermelho. Bootjes met geschenken (bloemen, parfum, voedsel & drank) voor Iemanjá worden in bootjes de zee opgeduwd. Later volgt er een samba feest met veel bier tot in de vroege uurtjes.
Februari-maart: Het grootste carnavalsfeest ter wereld gedurende zeven dagen voorafgaande aan Aswoensdag met optochten in “blocos” en “trios-elétricos” (vrachtwagen uitgerust met podium en geluid)
Juni: de maand van de “Festas Juninas” waarin São João gehuldigd wordt.
27 september: Feest van São Cosme en São Damião.
Van 29 november tot 8 december: Feesten van de “Dia da Nossa Senhora da Conceição”.
14 december: Santa Luzia.


Offerfeest Iemanjá aan de Rio Vermelho op 2 februari

Bekende Soteropolitano: Gilberto Gil

Gilberto Passos Gil Moreira (66) is een Braziliaanse zanger en componist, en tevens minister van cultuur van zijn land. Hij werd vooral bekend als een van de leiders van de cultuurstroming tropicalismo. Gilberto Gil is geboren in Salvador, de hoofdstad van de Braziliaanse deelstaat Bahia. Kort na zijn geboorte verhuisden zijn ouders naar het binnenland van deze staat. Als kind luisterde hij vaak naar een soort van gitaarbattles, waarin gitaristen het tegen elkaar opnamen om te zien wie de beste was. Toen hij acht jaar oud was, ging hij terug naar Salvador, waar hij erg beïnvloed werd door de trios elêtricos die tijdens het carnaval speelden. Aan het eind van de jaren 1950 speelde Gil forró-muziek in een band met de naam Os Desafinados (“De Valsspelers”). Rond deze tijd hoorde hij voor het eerst de muziek van João Gilberto. Daarop kocht hij een gitaar en leerde hij de bossa nova te spelen. In die periode studeerde hij bedrijfskunde, en nam hij jingles en reclamespotjes op. In 1965 verhuisde hij naar São Paulo, waar hij een baan kreeg bij de firma Gessy Lever, een voorloper van Unilever. Hij begon zich echter telkens meer op de muziek toe te leggen.


Gilberto Gil, de muzikant

In 1964 waren de zangers Gilberto Gil, Caetano Veloso, diens zus Maria Bethânia, Gal Costa en Tom Zé te zien in de televisieshow Nos por exemplo (“Wij bijvoorbeeld”). Dit zou van groot belang zijn voor de carrières van deze zangers. Hierna begon Gil veel met Caetano Veloso samen te werken. In hun teksten kwam hun sociale betrokkenheid naar voren, een belangrijk element in de Tropicália-stroming die zij zouden vormgeven. De eerste opname op een elpee stamt van 1965, toen hij het lied Iemanjá zong tijdens het Vijfde Festival van Balança, georganiseerd door de rechtenfaculteit van de Mackenzie-universiteit in São Paulo. Van dit festival werd een elpee opgenomen. Daarna ging het snel. In hetzelfde jaar 1965 had hij zijn eerste hit, toen de zanger Elis Regina het door hem geschreven nummer Louvação uitbracht. Maria Bethânia, die nog sneller bekend was geworden dan Gil, hielp om zijn carrière een verdere impuls te geven. In deze periode waren Gil en Veloso qua manier van werken, bekendheid en betekenis voor de Braziliaanse muziek een beetje vergelijkbaar met het duo Lennon & McCartney in Groot-Brittannië.

Mede door hun sociaalkritische teksten werden Gil en Veloso door het militaire bewind, dat in 1964 aan de macht kwam, echter als “gezagsondermijnend” gezien. Zij werden een tijdlang gevangen gezet, waarop zij besloten het land te verlaten en naar Londen vertrokken. In zijn Londense periode nam Gil nummers in het Engels en het Portugees op, en speelde hij ook met groepen als Yes, Pink Floyd en The Incredible String Band. Door velen wordt deze tijd als een van zijn meest creatieve periodes gezien. In 1972 keerden Gil en Veloso terug naar Brazilië.


Gilberto Gil als Minister van Cultuur

Van 1989 tot 1992 was Gil gemeenteraadslid van Salvador. In 2002 vroeg de verkozen president Luiz Inácio Lula da Silva hem als Minister van Cultuur in zijn regering. Gil werd formeel in deze functie ingewijd op 2 januari 2003. Deze beslissing kwam hem echter op kritiek te staan van diverse personen uit de Braziliaanse kunstwereld.

Nuttige links

Officiële website Salvador
Officiële toeristische website Salvador
Officiële website karnaval Salvador
Panoramio foto’s van Salvador

Video: Korte documentaire over Salvador die een goede indruk geeft van deze bezoekenswaardige noord-oostelijke Braziliaanse stad (Commentaar in het Portugees)

Over deze advertenties