Casamento de aluguel

Hij en zij passen duidelijk niet met elkaar, maar vrienden zweren op de bijbel dat hun huwelijk het resultaat is van een allesverterende passie. Hij wacht het huwelijk met spanning af. Over enkele maanden is het zover; dan wordt het ja-woord gegeven in een eenvoudig cartório, ergens in Brazilië. Na het tekenen van de nodige documenten volgt er een afscheidskus en een “Tcháu”. Hij wil vervolgens zijn gewone leven weer hervatten en wachten op de juiste partner die ooit wel zal komen.

Raar verhaal?

Toch niet. Het gaat om een Spanjaard met een universitair diploma en op zoek naar werk. Dat vindt hij niet meer in zijn vaderland maar hoopt dat het wel zal lukken in Brazilië, een van de opkomende economieën waar er nog veel kansen zijn voor ambitieuze jongeren met een goede opleiding. Om dit doel te bereiken heeft hij een verblijfsvergunning nodig en die kan hij bekomen door te huwen met een Braziliaanse. Immers, de Braziliaanse wet (Resolução Normativo No 36) zegt dat dit valt onder een “reunião familiar”: “Art. 1º – O Ministério das Relações Exteriores poderá conceder visto temporário ou permanente, a título de reunião familiar, aos dependentes legais de cidadão brasileiro ou de estrangeiro residente temporário ou permanente no País, maior de 21 anos“.

Onze Spaanse vriend kent die wet heel goed en zocht dus naar een echtgenote ook al was hij daar eigenlijk nog niet aan toe. Het doel heiligt de middelen en het was niet zo moeilijk om een kandidate te vinden die in ruil voor enkele duizenden reals wel even een show wil komen opvoeren in het cartório. De praktijk staat in Brazilië bekend als een “casamento de aluguel”, letterlijk vertaald een gehuurd huwelijk maar in werkelijkheid dus een schijnhuwelijk. Na het huwelijk komt een agent van de Policia Federal een kijkje nemen om te zien of het koppel inderdaad samenwoont. Dit kan lang duren maar met de nodige hulp van een goede ‘despachante’ of advokaat komt ook dat wel in kannen en kruiken.

De wet is echter duidelijk: schijnhuwelijken zijn strafbaar. Het koppel kan vervolgd worden voor valsheid in geschrifte en de buitenlander kan zonder pardon het land worden uitgezet. Beter niet doen dus! De federale politie kan echter geen statistieken voorleggen over het aantal schijnhuwelijken. Voor nogal wat vreemdelingen loont het blijkbaar de moeite om toch het risico te nemen, niet in het minst voor Europeanen die op hun eigen continent geconfronteerd worden met onrustwekkende werkloosheidscijfers.

Naast het huwelijk is er trouwens nog een andere optie: de zogenaamde “união estável”, een samenlevingscontract dat sinds 2003 ook in aanmerking komt voor het bekomen van een definitieve verblijfsvergunning. Sommige gespecialiseerde advokaten bieden hun diensten hiervoor aan en slagen er vrij vlot in om de bureaucratische hindernissen te nemen voor hun clienten, uiteraard tegen betaling van een “leuk” honorarium. Enkele maanden geduld, poseren voor een aantal foto’s die het “geluk” van het koppel moeten aantonen, en het komt meestal in orde, niet in het minst omdat de Braziliaanse overheid “verzadigd” is met het aantal aanvragen en te weinig effectief kan optreden.

Cijfers

Huwelijken

2009 – 3.231 goedgekeurd – 640 geweigerd
2010 – 5.131 goedgekeurd – 1.172 geweigerd
2011 – 3.024 goedgekeurd – 455 geweigerd

Samenlevingscontracten

2009 – 54 goedgekeurd – 9 geweigerd
2010 – 13 goedgekeurd – 26 geweigerd
2011 – 262 goedgekeurd – 16 geweigerd

Bron: Folha de São Paulo

Add to FacebookAdd to DiggAdd to Del.icio.usAdd to StumbleuponAdd to RedditAdd to BlinklistAdd to TwitterAdd to TechnoratiAdd to Yahoo BuzzAdd to Newsvine

About these ads

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s