Luiaard heeft geen haast 23/07/2008

Een “Bicho-Preguiça” (luiaard) uit de bossen van het park Três Picos blokkeerde gisteren de weg RJ-116 (Itaboraí – Nova Friburgo) gedurende 15 minuten, de tijd die het dier nodig had om over te steken. Niemand van de wachtende chauffeurs durfde het aan om het dier te helpen wegens de scherpe nagels. Ronaldo Olive, een specialist in militaire technologie en fotograaf maakte van de gelegenheid gebruik om een foto te nemen van de luiaard die zich niet haastte om de weg vrij te maken. Hij vertelde aan de krant O Globo dat hij genoot van het geduld van de chauffeurs in een tijdperk waarin iedereen altijd gehaast is.

Een “Bicho-Preguiça” (luiaard)

Luiaards vormen een onderorde van middelgrote Zuid-Amerikaanse zoogdieren waarvan tegenwoordig nog twee families bestaan: tweevingerige luiaarden en drievingerige luiaarden. Luiaarden zijn herbivoren en eten weinig anders dan bladeren. Luiaarden hebben veel buitengewone aanpassingen aan hun boomklimmende levensstijl. Bladeren, hun belangrijkse voedselbron, leveren weinig energie en worden niet gemakkelijk verteerd: luiaards hebben daarom een zeer grote, gespecialiseerde maag met meerdere delen waarin symbiotische bacteriën de stugge bladeren afbreken. Luiaarden kunnen ook insecten, kleine hagedissen en kadavers eten. In vochtige omstandigheden bevat hun vacht bacteriën die voor camouflage kunnen zorgen. De vacht is meestal (diep) bruin, maar sommige in het wild levende luiaarden hebben een groenige tint dankzij de aanwezigheid van de bacteriën.

Het idee dat luiaarden 18 uur per dag slapen is een mythe. Uit recent onderzoek blijken luiaarden in het wild iets minder dan 10 uur per dag te slapen. Een luiaard komt gemiddeld zo’n één keer per week uit de boom naar de grond om zijn behoefte te doen. Een luiaard loopt op de grond niet sneller dan 2.5 meter per minuut. Over een afstand van een kilometer zou hij ruim 6.5 uur doen.