Luiaard heeft geen haast 23/07/2008
Posted by Observer in In de rand.Tags: Bicho-Preguiça, Itaboraí, Luiaard, Nova Friburgo, O Globo, Três Picos
add a comment
Een “Bicho-Preguiça” (luiaard) uit de bossen van het park Três Picos blokkeerde gisteren de weg RJ-116 (Itaboraí – Nova Friburgo) gedurende 15 minuten, de tijd die het dier nodig had om over te steken. Niemand van de wachtende chauffeurs durfde het aan om het dier te helpen wegens de scherpe nagels. Ronaldo Olive, een specialist in militaire technologie en fotograaf maakte van de gelegenheid gebruik om een foto te nemen van de luiaard die zich niet haastte om de weg vrij te maken. Hij vertelde aan de krant O Globo dat hij genoot van het geduld van de chauffeurs in een tijdperk waarin iedereen altijd gehaast is.
Een “Bicho-Preguiça” (luiaard)
Luiaards vormen een onderorde van middelgrote Zuid-Amerikaanse zoogdieren waarvan tegenwoordig nog twee families bestaan: tweevingerige luiaarden en drievingerige luiaarden. Luiaarden zijn herbivoren en eten weinig anders dan bladeren. Luiaarden hebben veel buitengewone aanpassingen aan hun boomklimmende levensstijl. Bladeren, hun belangrijkse voedselbron, leveren weinig energie en worden niet gemakkelijk verteerd: luiaards hebben daarom een zeer grote, gespecialiseerde maag met meerdere delen waarin symbiotische bacteriën de stugge bladeren afbreken. Luiaarden kunnen ook insecten, kleine hagedissen en kadavers eten. In vochtige omstandigheden bevat hun vacht bacteriën die voor camouflage kunnen zorgen. De vacht is meestal (diep) bruin, maar sommige in het wild levende luiaarden hebben een groenige tint dankzij de aanwezigheid van de bacteriën.
Het idee dat luiaarden 18 uur per dag slapen is een mythe. Uit recent onderzoek blijken luiaarden in het wild iets minder dan 10 uur per dag te slapen. Een luiaard komt gemiddeld zo’n één keer per week uit de boom naar de grond om zijn behoefte te doen. Een luiaard loopt op de grond niet sneller dan 2.5 meter per minuut. Over een afstand van een kilometer zou hij ruim 6.5 uur doen.
Groeiend aantal miljonairs 23/07/2008
Posted by Observer in Brazilië vandaag.Tags: Bell, Brazilië, Cessna, Giorgio Armani, Hermes, IPEA, Miljonairs, São Paulo
add a comment
Een studie van het Instituto de Pesquisa Econômica Aplicada (IPEA) toonde aan dat de ongelijkheden in Brazilië in dalende lijn gaan. Volgens de gegevens zou het inkomen van het armste deel van de Braziliaanse bevolking in de laatste vijf jaren met 22% omhoog gegaan zijn. De rijke toplaag van de bevolking zag zijn inkomen met 4,9% stijgen. In regio’s rond grote steden als Recife, Salvador, São Paulo, Porto Alegre, Belo Horizonte en Rio de Janeiro hebben de rijken een inkomen dat 23,5 keer groter is als dat van de armen; in 2003 was dat 27,3 keer groter.
Wie is de miljonair?
Het aantal Braziliaanse miljonairs kent ook een stevige groei: in een jaar tijd kwamen er 23.000 nieuwe miljonairs bij in Brazilië. Dat aantal moet enkel onderdoen voor dat van China en Indië. In totaal zijn er nu 143.000 Brazilianen met meer dan 1 miljoen Reais op hun bankrekening. Die miljonairs zitten vooral in de staat São Paulo, het financiële centrum van het land. Toch rijzen er overal in Brazilië nieuwe shopping centra uit de grond die vooral mikken op die miljonairs, met exclusieve boetiekjes van Giorgio Armani, Hermes en soortgelijke. De verkoop van dure auto’s en luxe appartementen swingt de pan uit. De verkoop van dergelijke luxe goederen kende een stijging van 17% in het laatste jaar, iets waar vooral fabrikanten van helikopters en privé vliegtuigen kunnen over meepraten. De verkoop van helikopters stijgt met een gemiddelde van 13% per jaar. Bij TAM Taxi Aéreo Marília was de gebruikelijke leveringstermijn voor een Cessna of een Bell helikopter 1 jaar; tegenwoordig moet de koper 4 jaar geduld hebben.
Ilha Grande 23/07/2008
Posted by Observer in Toerisme.Tags: André Gonsalves, Angra dos Reis, Ilha Grande, Mangaratiba, Rio de Janeiro, Tamoto, Tupi
add a comment
Ilha Grande (groot eiland) werd ontdekt door de Portugese scheepvaarder André Gonsalves in 1502. Het eiland was niet onbewoond: zo ‘n 150 Tamoto indianen woonden er en leefden van de jacht en visvangst, iets waar ze heel erg goed in waren. Die oorspronkelijke bewoners spraken “Tupi”, met een verschillend dialect van de inboorlingen op het vasteland. Het waren zij die de naam Ipaum Guacu (‘wat respectievelijk ‘eiland’ en ‘groot’ betekent) aan het eiland gaven. Ilha Grande was in handen van de Portugezen, maar werd ook een tijdlang gedomineerd door Spanje en Nederland, vandaar dat men er nu nog Braziliaanse inwoners kan vinden met blond haar en blauwe ogen. Keizer Pedro II liet er een hospitaal bouwen waar hijzelf tweemaal werd opgenomen: de eerste keer in 1886 en de tweede keer in 1889 als gevangene, wachtend op zijn uitwijzing. In 1903 werd het eiland een gevangenis, een straf colonie. Het hospitaal Lazareto in Dois Rios werd in 1940 omgebouwd tot de Colônia penal Cândido Mendes. Vrij recent (1994) werd de gevangenis definitief gesloten. Voordien werden er geen toeristen toegelaten; vandaar dat het eiland en de hoofdstad Villa do Abraão tot op vandaag in volle ontwikkeling zijn met een (zelfs iets té) snelle groei.
