jump to navigation

Amnesty International over Brazilië 29/05/2008

Posted by Observer in Over Brazilië.
Tags: , , ,
add a comment

Het pas verschenen jaarrapport van Amnesty International is niet mals voor Brazilië. De voornaamste punten van kritiek gaan over Indianen en landrechten, de overbevolking, martelingen en mishandelingen in de gevangenissen, geweld tegen vrouwen, doodseskaders, de criminaliteit in de grote steden en de gewelddadige aanpak van de politie, geïsoleerde gevalen van slavernij, slechte werkomstandigheden op sommige suikerriet plantages en de straffeloosheid. Niet alle Brazilianen zijn het eens met die kritiek, een houding die verklaard kan worden door de aanhoudende blootstelling aan mogelijke overvallen en andere misdaden in steden als Rio de Janeiro en São Paulo. Het rapport heeft het ook over het Plan voor Versnelling van de Groei (Programa de Aceleração do Crescimento, PAC) en meent dat deze projecten in bepaalde gevallen de mensenrechten bedreigen. De Britse onderzoeker van Amnesty, Tim Cahill, zegt dat Amnesty het belang erkent van de economische groei maar dat er garanties ontbreken dat de mensenrechten niet in het gedrang worden gebracht.

Een uittreksel uit het jaarrapport:

Mensen uit kansarme gemeenschappen stonden bloot aan geweld door georganiseerde criminele bendes en de politie. Politieoperaties in dergelijke gemeenschappen eisten duizenden doden en gewonden en werkte sociale uitsluiting vaak in de hand. Daarnaast waren doodseskaders die banden hadden met de politie verantwoordelijk voor honderden moorden.

Het strafrechtsysteem wist geweldplegers niet voor de rechter te brengen. In de overbevolkte gevangenissen en detentiecentra voor minderjarigen vonden talloze mensenrechtenschendingen plaats, mede doordat penitentiaire inrichtingen over onvoldoende financiële middelen beschikten. Vrouwen in gevangenissen en politiecellen stonden bloot aan marteling en mishandeling.

Landactivisten en inheemse mensen die opkwamen voor hun landrechten werden bedreigd en gemolesteerd door politieagenten en bewakingspersoneel. In veel deelstaten zou sprake zijn van dwangarbeid en uitbuiting van werknemers, onder meer in de snel groeiende suikerrietsector.

De federale regering kwam met een nieuw plan om het geweld in de steden tegen te gaan, versterkte haar programma ter bescherming van mensenrechtenactivisten en richtte een onafhankelijk orgaan op ter voorkoming van marteling.

De volledige Nederlandstalige versie vindt u hier, de Engelstalige hier.

Duur niet altijd beter 28/05/2008

Posted by Observer in In de rand.
Tags: , , , ,
add a comment

“Procon” staat voor “Programa de Orientação e Proteção ao Consumidor”, een Braziliaanse overheidsinstelling die de belangen van de consument verdedigt. Regelmatig sturen zij een team van inspecteurs op pad dat de lokale handel moet controleren op onregelmatigheden. Dat komt enkel maar in het nieuws als er opzienbarende inbreuken vastgesteld worden. Wie in Brazilië woont kan vaak met eigen ogen vaststellen dat er veel te weinig gecontroleerd wordt. Sommige supermarkten, vooral in armere buurten zijn allesbehalve hygiënisch, hebben open diepvriezers die meer op open koelkasten lijken waar de waar gewoon ligt te smelten en men heeft dikwijls niet eens een bril nodig om te zien dat bij sommige producten de vervaldatum overschreden is. Restaurants die er aan de voorkant erg netjes uitzien vertonen “achter de schermen” vaak een heel ander beeld. Een gouden maatregel is dan ook eerst een bezoek aan de toiletten. Zien die er proper en netjes uit, dan is de kans groot dat de keuken er ook netjes uitziet.

In de zona sul van Rio de Janeiro is de toestand wat beter, er is ook veel meer keuze gezien een flink deel van de klanten uit toeristen bestaat. Ook de restaurants en de hotels bieden er meer zekerheid. Maar die zekerheid kreeg gisteren een flinke knauw toen uitlekte dat inspecteurs van Procon Rio eetwaren ontdekt hadden in twee van Rio’s meest bekendste (en duurste) hotels, met name het luxueuze Copacabana Palace Hotel (op de Avenida Atlântica, aan het strand) en Hotel Glória (aan de Guanabara baai, een van de postkaarten van Rio de Janeiro) waarvan de vervaldatum verstreken was. Op de toiletten van die instellingen kan nochtans niets aangemerkt worden. Om een idee te hebben: een nachtje Copacabana Palace kost tussen 380 en 930 euro al naargelang de ligging van de kamer, prijzen die voorbehouden zijn aan de welgestelden van onze planeet. De betrapte etablissementen krijgen tien dagen tijd om alles in orde te brengen, zoniet krijgen ze een boete die in de miljoenen kan oplopen.

Helikopter beschoten 27/05/2008

Posted by Observer in Geweld.
Tags: , , , , , ,
add a comment

Een helikoptervlucht op klaarlichte dag, met heldere lucht en zonneschijn werd bijna fataal voor de zes inzittenden, gisteren in Rio de Janeiro. Het ging niet om een helikopter van de Polícia Militar maar om burgers, op weg naar Ibitipoca in Minas Gerais. Ze waren nog maar net opgestegen en bevonden zich op 160 meter hoogte boven de favela Vila Cruzeiro die deel uit maakt van het Complexo do Alemão in Penha, zona norte van Rio de Janeiro. Een geweerkogel, waarschijnlijk afgevuurd door een drugstrafikant, boorde zich doorheen de fuselage, de brandstoftank en tenslotte in de stoel van een van de passagiers op drie centimeters van de betrokkene. Het toestel kon nog veilig landen.


Helikopter van de politie in Rio de Janeiro

In de jongste twee jaren werden minstens negen helikopters uit de burgerluchtvaart getroffen door een kogel in Rio de Janeiro, de toestellen van de politie niet meegerekend. In december van 2007 werden er nog schoten afgevuurd op een helikopter die de Kerstman naar een favela bracht. De drugstrafikanten beschikken over heuse oorlogswapens die in staat zijn om helikopters neer te halen maar zijn blijkbaar niet in staat een onderscheid te maken tussen gewone en politie-helikopters. Gisteren werden nog wapens en munitie in beslag genomen in de favela Morro da Mangueira waaronder een mitrailleur luchtafweergeschut met 440 kogels kaliber 50.


Kaliber 50 “speelgoed” van de drugstrafikanten

Van “lixo” naar “luxo” 26/05/2008

Posted by Observer in In de rand.
Tags: , , , ,
add a comment


Andréia Albertini

De transseksueel Andréia Albertini, bekend geworden door het schandaal met voetbalster Ronaldo Fenómeno, vormde gisteren een eenzame ster in de “Parada do Orgulho Gay” van São Paulo. Andréia verklaarde aan de toegestroomde perslui dat haar leven na de gebeurtenissen in Barra da Tijuca veranderd is van “lixo” (afval) naar “luxo” (luxe). Fier pronkte ze met haar nieuwe borsten, pas bijgewerkt met 350ml silicone. Op haar schouder staat nu getatoeëerd: “Eu sou um sucesso” (ik ben nu een succes). Veel wilde ze niet kwijt tijdens de optocht maar zei toch dat ze tegenwoordig haar diensten enkel nog verrichtte in sjieke flats en niet meer op straat, en dat ze nu drie keer zoveel kon aanrekenen als vroeger. Ze heeft ook al een porno film gemaakt en kreeg aanbiedingen om naakt te poseren voor gespecialiseerde bladen.


Parada Gay

De Parada Gay zelf was een enorm succes met een mensenzee die geschat wordt op 3,5 miljoen deelnemers. De officiële website van het event spreekt over vijf miljoen deelnemers. Indien dat klopt mag São Paulo beschouwd worden als de stad waar de grootste manifestatie ter wereld plaats vindt ten voordele van de seksuele diversiteit. Het was echter niet allemaal rozengeur. De politie had veel moeite om op te treden tegen de vele camelo’s die er vanalles en nog wat aanboden, hetgeen wat op voorhand verboden werd omdat er vorig jaar problemen rezen nadat verscheidene mensen ziek werden na het nuttigen van enkele “aangepaste” drankjes. Openbare dronkenschap en zakkenrollers gaven de politie ook erg veel extra werk. Een man werd aangehouden met een rugzak vol met gestolen gsm’s.

De achtertuin van een miljonair 26/05/2008

Posted by Observer in Milieu.
Tags: , , , , , , , , ,
add a comment

Het is niet gemakkelijk om bij de 150 rijkste mannen van Groot Brittannië te horen. Maar eens je zover bent kan je dingen doen zoals geld lenen aan politici, of zelfs een lapje oerwoud kopen in het Amazonië gebied. De Zweed Johan Eliasch (46) deed beide. Eliasch werd geboren in Zweden maar is nu een Engelse zakenman, het hoofd van “Head”, een bedrijf dat handelt in sportartikelen. Hij is ook de speciale raadgever van de Engelse “Prime Minister” Gordon Brown inzake ontbossing en groene energie. Daarnaast bekleedt hij ook nog diverse andere functies bij instellingen als het “Centre for Social Justice”, de “Advisory Boards of Brasilinvest”, “Societe du Louvre and the British Olympic Association” en is ook “Co-Chairman” van de Cool Earth Foundation. In 2006 kocht hij 1.600 vierkante kilometers grond in het Amazonië gebied van een houtkappersbedrijf, een oppervlakte waar ongeveer gans de stad Londen in zou passen. Na de aankoop werden de 1.000 werknemers van het houtkappersbedrijf afgedankt. Eliasch verklaarde later in een interview dat dit klopte, maar dat hij 1.500 indianen de toelating had gegeven om het gebied op een ecologisch verantwoorde manier te ontginnen en dat hij daardoor eigenlijk 500 extra banen had geschapen.

Dit is al twee jaar geleden. Hij maakte toen ook al melding dat hij zou lobbyen bij verzekeringsmaatschappijen om de rest van het regenwoud aan te kopen, iets wat naar zijn schattingen in theorie “niet meer” zou kosten dan 50 miljard dollar. Als argument haalde hij aan dat dit een goede investering is omdat een orkaan als Katrina evenveel kost aan schadevergoedingen. En nu, twee jaar later, komt opeens het “Agência Brasileira de Inteligência” (Abin) op de proppen met hetzelfde verhaal en trekt aan de alarmbel. De nieuwe minister van milieu Carlos Minc (die morgen officieel zijn ambt begint) verklaarde dat hij geschokt was en dat hij het hele verhaal meteen zal laten onderzoeken na zijn intrede. Krantenkoppen melden: “Amazonië gebied geschat op 50 miljard dollar” en “Ondernemer biedt Amazonië aan voor US$ 50 miljard”.


Açaí fruit op de markt van Belém

Een reportage van “Domingo Espetacular” (gisteren bij Rede Record) ging eveneens over het Amazonië gebied. Vooral de vele buitenlandse NGO’s werden er beschuldigd van bio-piraterij. Volgens de reportage zijn er honderden buitenlandse NGO’s actief waarvan weinig of niets geweten is over wat ze er precies uitspoken. Het is een feit dat de Braziliaanse overheid heeft moeten ingrijpen om typische producten als “cupuaçu” en “açaí” terug als Braziliaans product te laten opnemen in de wetgeving. Buitenlandse NGO’s hadden die namen als “trademark” laten registreren, o.m. in Japan, Europa en in de USA.


Cupuaçu

Stempels, een Braziliaanse industrie 25/05/2008

Posted by Observer in Over Brazilië.
Tags: , , , , , ,
add a comment

Brazilianen staan bekend voor hun gastvrijheid en opgewektheid, bepaald besmettelijk voor buitenlanders die er kennis mee maken. Die overgebrachte gevoelens kunnen al gauw omslaan in ergernis eens nadat men kennis maakt met de almachtige bureaucratie van het land. De fameuze “jeitinhos” (achterpoortjes) blijken dan plots niet meer te werken, blijkbaar is dat een privilege, voorbehouden aan de Brazilianen.

Iedere dag worden er in een bepaald “cartório” in de hoofdstad Brasília 7.700 documenten afgestempeld. Een cartório is een publiek of privaat kantoor waar alle paperassen van het dagelijkse leven afgehandeld worden. Dat gaat van notariële documenten tot huwelijken, scheidingen, geboortes, overlijdens, eigendomsoverdrachten (zoals de verkoop van een voertuig) en zelfs juridische zaken. Vroeg of laat krijgt iedere burger er mee te maken, er valt niet onderuit te komen. Er zijn in totaal zowat 13.595 van deze cartórios in Brazilië. Hun omzet is gigantisch. Een recent onderzoek van de “Conselho Nacional de Justiça” (CNJ) wees uit dat er in 2006 vier miljard reais werd omgezet. Gemiddeld wordt per kantoor R$ 344.000 omgezet per jaar, dat is 137.600 euro. Winstgevend handeltje.

Het oplossen van administratieve problemen is dan ook geen lachertje voor buitenlanders, en heus niet alleen omdat er taksen moeten betaald worden in een cartório. Het hoe, wat en waarom van de administratieve procedures is een doolhof waar een kat haar jongen niet meer in vindt. Een “despachante” kan uitkomst bieden. In Brazilië bestaan verscheidene types van despachantes. De meest voorkomende zijn de “documentalistas” (die de documenten van voertuigen in orde brengen) en de “aduaneiros” (douane documenten). Despachante is een erkend beroep in Brazilië. Er bestaan heuse kantoren waar diverse despachantes samenwerken, elk van hen gespecialiseerd in een bepaalde tak. Een welbepaald despachante-kantoor in Rio de Janeiro biedt bijstand aan buitenlanders, zorgt voor het opstarten en afhandelen van dossiers betreffende een definitieve verblijfsvergunning, helpt bij het opstarten van een bedrijf, zorgt voor de (administratieve) voorbereidingen van een eventueel huwelijk met een Braziliaanse burger. Wie niet in de rij wil staan en bereid is te betalen voor de diensten van een despachante krijgt de dingen makkelijker opgelost. Maar dat wil niet zeggen dat er minder bureaucratie is. De “burocracia” is een steen in de schoen van de Brazilianen (en buitenlanders) waar vooralsnog niet aan te ontsnappen valt.

Gevaar in de lucht, gevaar op de grond 24/05/2008

Posted by Observer in Over Brazilië.
Tags: , , , , , , ,
add a comment

Het is bijna juni, een maand waarin vrijwel overal in Brazilië een “Festa Junina” plaatsvindt en waar letterlijk met vuur gespeeld wordt. Het feest staat ook bekend als “Festa de São João”. Er zijn ook andere heiligen die in die maand gevierd worden zoals Santo Antônio, São Pedro en São Marçal. Het feest is van Europese oorsprong maar wordt voornamelijk gevierd in Portugal (Santos Populares) en Brazilië.


Festa Junina: met vuur spelen

(meer…)

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 64 other followers