Het is niet zo dat cariocas schouderophalend en moedeloos door het leven gaan omwille van de vele problemen die hun geliefkoosde stad teisteren. Brazilianen zijn van nature uit opgewekt en gastvrij, zien ook niet graag dat bezoekers afgeschrikt worden door negatieve beelden van geweld, misdaad of een dengue epidemie. Uiteraard zijn ze vooral bezorgd omwille van hun eigen veiligheid en die van hun kinderen, logisch. Een groep inwoners van Rio de Janeiro is het geweld meer dan beu en verenigde zich in de organisatie Rio de Paz (Rio in Vrede) om gezamenlijk actie te ondernemen en hun stadsgenoten op te roepen tot de ondertekening van een petitie onder de naam “Manifesto pela Redução dos Homicídios”. Verscheidene andere acties werden eerder dit jaar al ondernomen zoals die te zien zijn in het onderstaande filmpje. Vorige week werden 2000 kruisen geplant naast de Aterro Flamengo, de grote weg die van het centrum van Rio de Janeiro naar de zona sul leidt (Copacabana) via de Guanabara baai. De weg werd voor de gelegenheid omgedoopt tot Via Crucis (Kruisweg).

De Via Crucis

De kruisen zijn wit geverfd en dragen de namen van de slachtoffers, voor zover die konden geïdentificeerd worden door de politie. Meer dan de helft van die 2.000 doden konden niet worden geïdentificeerd, alsof ze zelfs niet eens geleefd zouden hebben. De voorzitter van Rio de Paz Antônio Carlos Costa pretendeert met deze actie te eisen dat de overheid van de staat Rio de Janeiro en de nationale regering maatregelen nemen die deze absurd hoge cijfers kunnen doen dalen. Er is niet meer nodig dan politieke wil onder druk van organisaties als deze om de situatie te doen omkeren in de goede richting. Rio de Paz is niet verbonden aan eender welke politieke partij, verdedigt alle slachtoffers: gewone burgers, leden van de politie, eender wie het slachtoffer wordt van een misdaad in Rio de Janeiro, zonder enig onderscheid, zonder enige sociale discriminatie.

De titels aan het begin van het filmpje:

Rio de Janeiro
6.000 moorden per jaar
Een oorlog zonder einde
Zonder overwinnaars,
maar zeker…
met verliezers.