Kredietkaarten schandaal 08/02/2008

Een kredietkaarten schandaal breidt zich over Brazilië uit als een inktvlek. De kranten staan bol van de onthullingen en boze lezerscommentaren. Wie geruime tijd in Brazilië woont is niet zo gauw meer onder de indruk van het gesjoemel en het gefoefel van politici, het lijkt er nu eenmaal bij te horen in dit land. Toch heb ik (en vele Brazilianen) deze keer de indruk dat er zal moeten gezocht worden naar politici die hun kaart niet misbruikten i.p.v. andersom.

De “cartão corporativo” werd bijzonder enthousiast ingezet voor het betalen van de meest uiteenlopende dingen, niet zozeer om datgene te betalen waarvoor ze bedoeld waren: reisonkosten, materialen en diensten die specifiek te maken hebben met de opdracht van de ambtenaar of politicus in kwestie. Overnachtingen in Copacabana Palace (een van de sjiekste en duurste hotels van Rio) horen daar niet bij. Aankopen bij juweliers, parfumeries, bloemenwinkels, cosmetica, kleren, fotoapparatuur, souveniers, telefonie, cd’s en dvd’s, dure dineetjes in restaurants en churrascarias en zelfs speelgoed ook niet. De lijst lijkt wel eindeloos. Een kapitein van de Braziliaanse marine betaalde een rekening van 800 euro met zijn kredietkaart in een churrascaria in de hoofdstad Brasília, iets wat je moeilijk kan beschouwen als een gewone werklunch tijdens een officiële verplaatsing.

Een en ander is niet van aard om de gewone Braziliaan aan te moedigen om eerlijk te zijn, als de politici en ambtenaren mogen foefelen, dan mogen zij dat toch ook nietwaar? Een parlementaire onderzoekscommissie lijkt nu wel onafwendbaar. De regering was wel snel om zelf ook vragende partij te zijn voor zo ‘n CPI, maar zij willen verder teruggaan in de tijd en het onderzoek uitbreiden naar de vorige regering, die van Fernando Henrique Cardoso. Het spook van de corruptie duikt weer op boven dit land, het woord wordt door sommigen zelfs gespeld met twee hoofdletters in het midden: corruPTcão. De letter T hoort daar niet thuis maar op die manier willen sommigen duidelijk maken dat Lula’s partij (PT) zich kenmerkt door schandalen en corruptie. Dat mag dan wel kloppen maar zij zijn heus niet de enigen. Minister van Justitie Tarso Genro (ook een PT’er) zei dat het schandaal kunstmatig opgeklopt wordt en dat al die openbaringen en onthullingen net kunnen omdat de regering transparant is. Hij is voorstander van een parlementair onderzoek dat tien jaar teruggaat in de tijd en dat volgens hem zal aantonen dat de controle over de publieke uitgaves en eventuele corruptie verhoogde sinds de PT aan de macht is.